พ้อยท์ ชลวิทย์
ขึ้นแท่นพระเอกใหม่ถอดด้าม สำหรับหนุ่มสูงยาวเข่าดีนามเพราะ พ้อยท์ ชลวิทย์ มีทองคำ กับผลงานละครเรื่องแรก ธิดาแดนซ์ ผลิตโดยบริษัท เพ็ญพุธ จำกัด ในเครือบริษัท จันทร์ 25 จำกัด ที่ได้ฤกษ์ออกอากาศทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 17.45 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3 โดยมีคิวออกอากาศวันแรกในวันที่ 26 มีนาคมที่จะถึงนี้
เรามีโอกาสได้พบหนุ่มพ้อยท์ในกองถ่าย ธิดาแดนซ์ เราจึงไม่พลาดที่จะชักชวนหนุ่มพ้อยท์มาพูดคุยถึงเรื่องราวของเขา มาทำความรู้สึกกับพระเอกใหม่คนนี้ดีกว่าค่ะ
พ้อยท์เป็นคนกรุงเทพฯ หรือเปล่า ?เปล่าครับผมเป็นคนเหนือเกิดที่เชียงใหม่และโตที่เชียงใหม่ โดยพ่อเป็นคนสุพรรณแต่แม่เป็นคนเชียงใหม่ครับ
ตอนเด็ก ๆ พ้อยท์เป็นเด็กยังไง ? ตอนสมัยอนุบาลพ้อยท์จะเป็นเด็กขี้แง เอะอะก็ร้องไห้ แล้วก็ชอบปัสสาวะใส่ที่นอนที่โรงเรียนเวลานอนกลางวันความที่ขี้เกียจไปเข้าห้องน้ำนะค่อนข้างซนตามประสาเด็ก พอขึ้นชั้นประถมจะโตขึ้นหน่อยก็เป็นเด็กที่ตลกสนุกสนานครับ
ความเป็นลูกชายคนเดียวแล้วเป็นลูกคนเล็ก พ่อแม่ตามใจไหมคะ ?ก็ไม่ถึงกับตามใจมากก็จะให้อะไรที่ควรให้แต่ถ้าอะไรที่ไม่ควรเขาก็จะไม่ให้ แล้วความที่พี่สาวผมอายุเราห่างกัน 2 ปี สมัยที่เราอยู่ด้วยกันผมก็จะแกล้งพี่สาวประจำแต่พอไม่ได้อยู่ด้วยกันก็จะคิดถึงนะ
สมัยเรียนเคยมีเรื่องชกต่อยกับเพื่อนบ้างไหม ?มันก็มีบ้างตามประสาวัยรุ่นคึกคะนอง ผมชอบไปเที่ยวกับเพื่อนแล้วก็ไปเล่นเกมส์กัน บางครั้งก็เลยมีเรื่องชกต่อยกันบ้าง
พ้อยท์ ชลวิทย์
เห็นว่าเกเรจนต้องเลือกเรียนสายอาชีพปรึกษาอาจารย์ว่าจะเอาไงดีถ้าจะไม่ไหวถ้าเรียนแบบปกติ เลยส่งไปเรียนสายอาชีพแต่ก็เหมือนเดิมพอเรียนทีไรก็ชอบแว่บออกจากห้องไปห้องวิชาโน้นวิชานี้ ไม่สนใจห้องของตัวเองเลย ไปกับเพื่อนสนิทประมาณ 7 คนซึ่งเรียนกันมาตั้งแต่ป.1 แต่มาสนิทกันตอนป.5 คบกันมา 9 ปีครับ แต่พอมาเรียนปวช. พาณิชย์การเชียงใหม่ แม่จับแยกกับเพื่อนเลย แรก ๆ ก็โอเคเหมือนเราเกเรเที่ยวมาเยอะ เลยลองตั้งใจเรียนดูแต่ก็กลับไปเหมือนเดิม คิดถึงเพื่อนหนีขับรถไปหาเพื่อน แต่พอขึ้นปวส. ก็บอกแม่ว่าผมจะตั้งใจเรียนแล้วเพราะตอนปวช. เกรดเฉลี่ยไม่เกิน 1 จริง ๆ ต้องโดนให้ออกแล้วแต่อาจารย์ช่วยไว้ พ้อยท์ก็เลยต้องรีเกรดแล้วลงเรียนใหม่แล้วเกรดก็ดีขึ้นปรากฏตอนปวส. เทอมแรกลงเรียนไอที (พวกโปรแกรมเมอร์) ความที่ตอนเด็ก ๆ ชอบเล่นเกมส์ครับ แต่เรียนไปเจอวิชาเว็บ ก็เริ่มรู้ว่าที่คิดจะเรียนไอทีไม่ใช่แล้ว แต่ผลที่ออกมาได้เกรดเฉลี่ย 2.8 แม่ดีใจเลย แต่พอเรียนเทอม 2 เปลี่ยนอยากทำนิตยสารพวกออกแบบ เลยไปร้องไห้อ้อนแม่อยากมาเรียนที่กรุงเทพฯ เข้าม.รังสิต แม่ก็ให้นะขึ้นมาเรียนคนเดียวเลย
พ้อยท์ลงเรียน คณะนิเทศศาสตร์ สาขามัลติมีเดีย แรก ๆ ก็คิดจะตั้งใจเรียนเอาเกรดให้แม่ แต่แล้วก็เข้าอีหลอบเดิมเที่ยวสะบั้น ไปคบเพื่อนที่ไม่ค่อยเรียน ปรากฎว่าผ่านไปปีหนึ่ง รู้เลยว่าการอยู่ด้วยตัวคนเดียวมันต้องดูแลตัวเองรู้สึกเหนื่อยมากไม่ไหว แถมจัดการเงินที่ได้มาไม่เป็น แม่ให้เดือนละหมื่นห้าพันบาท รวมค่าเช่าบ้าน 4,000 ด้วย แรก ๆ ใช้ครึ่งเดือนก็หมด ครึ่งเดือนหลังต้องกินหมูปิ้งเป็นอะไรที่ลำบากสุด ก็ร้องไห้โทรหาแม่บอกว่าขอกลับไปเรียนเชียงใหม่นะ คิดถึงแม่ แต่ครั้งนี้แม่ไม่ให้กลับแล้วเพราะเขาบอกว่าให้โอกาสไปเรียนไอที ตามที่ใจอยากแล้ว เมื่อจะเปลี่ยนอีกแม่จึงไม่ยอมแล้ว
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นทำให้เราคิดได้และโตขี้นใช่ครับ เพราะความเหนื่อยก็ทำให้พ้อยท์หันมามองแม่ ซึ่งแม่กับพ่อหย่ากัน แล้วแม่ต้องเลี้ยงพ้อยท์ พี่สาวพ้อยท์ ยาย แล้วก็ลูกของน้องแม่ หลายคนเลยทำให้รู้เลยว่าแม่ต้องเหนื่อยขนาดไหนพ้อยท์ก็ยังเจอพ่อแล้วพ่อก็มีช่วยเหลือบ้าง แต่ส่วนมากแม่จะหารายได้เอง เมื่อกลับบ้านไม่ได้ พอเข้าปี 2 มีหน้าที่การงานให้รับผิดชอบมันก็ทำให้เราดีขึ้นครับ ผมก็เลยตั้งใจว่าจะทำงานซื้อบ้านให้พ่อแม่ พอสำเร็จก็ค่อยมาทำธุรกิจดูแลครอบครัวตัวเอง แค่นี้ผมก็พอแล้ว
ตอนนี้เรียนปีไหนแล้ว ?ปีที่ 4 แล้วครับ เกรดฉุดลงนิดหนึ่ง 2.6 เพราะหลัง ๆ มามีงานทำทั้งเดินแบบ ถ่ายละครด้วยแต่ผมก็พอใจไม่ได้คิดจะต้องเอาเกียรตินิยม
พ้อยท์เข้าสู่วงการได้อย่างไรคะ ?พี่ที่บ้านเห็นสูงเลยพามาเดินแบบที่กรุงเทพฯ จากนั้นก็ได้ถ่ายแบบแมกกาซีนอิมเมจ กับ Men Health (ไม่แน่ใจชื่อหนังสือนะ) หลังจากนั้นผู้ใหญ่ทางเอ็กแซ็กท์ก็เห็นผมจากแมกกาซีน บอกว่าผมหน้าตาหุ่นรูปร่างใช้ได้ (สูง 190 ซม.) น่าจะเล่นละครได้ ก็เรียกเข้าไปคุยแล้วก็เซ็นสัญญา 5 ปี ตอนนี้ก็ผ่านมาประมาณ 2 ปีครึ่ง หลังจากนั้นเขาก็ส่งผมไปเรียนแอ็คติ้งการแสดงที่เอ็กแซ็กท์ทุกวัน วันนี้ก็ยังเรียนอยู่มาประมาณเกือบปีครับ
พอได้มาเรียนการแสดงชอบไหม ?ตอนแรกมาเรียนโดนว่าก็ไม่ชอบครับ เพราะผมเป็นคนสมองช้า เข้าใจช้า เลยโดนว่าตลอดเลยทำให้เบื่อไม่อยากเรียน แต่พอเรียน ๆ ไปก็กลับรู้สึกชอบตีโจทย์ได้ สามารถจินตนาการไปตามบทได้ พอเราเล่นได้อาจารย์ชมผมก็รู้สึกสนุกขึ้น จึงทำให้เกิดแรงฮึดว่าเราจะต้องเล่นให้เก่งทำให้ได้ แต่ก็มีบางทีที่เราตั้งใจเกินไปมันก็ทำให้ดร็อปลงครับ
แล้วมาเล่นละครเรื่องแรก ธิดาแดนซ์ ได้อย่างไร ?คุณแดง สุรางค์ ไปเห็นผมในวันที่เปิดแอ็กซ์สตูดิโอครับ แล้วก็อยากให้ผมมาเล่นละครเรื่องนี้ ผมก็งงเหมือนกันว่าจริงหรือ เพราะคิดว่าเราคงจะค่อย ๆ ไต่เต้า ไม่น่าจะได้รับบทพระเอกเลย แต่มันก็เป็นจริงซึ่งผมจำได้ว่าวันเข้ากองวันแรกผมตื่นเต้นมาก แล้วก็เครียด กลัวเป็นตัวถ่วงเพราะผมรู้ว่าตัวเองเป็นคนสมาธิสั้น แต่ก็โชคดีที่นักแสดงรุ่นพี่ทุกคนคอยให้คำแนะนำผม
ที่บอกว่าสมาธิสั้นเป็นยังไง ?เรื่องการจำบทก็มีบ้างแต่ไม่ได้เป็นปัญหา แต่ที่เป็นปัญหาก็คือผมจะชอบวอกแวก ตีภาพในตอนที่เราต้องแสดงยังไม่ค่อยออก พอเวลาจะออกมามีคนเดินผ่านมาภาพนั้นจะหายไปเลยมันจะเป็นแบบนี้ตลอด ซึ่งมีหลายคนสอนให้ผมใช้วิธีนั่งสมาธิ สวดมนต์ ตกปลาก็ได้ แล้วใช้การเล่นดนตรีก็ทำให้สมาธิเรานิ่งได้ อะไรก็ตามที่ต้องใช้เวลานานมันช่วยเราได้ครับ ซึ่งผมชอบใช้วิธีเล่นกีตาร์เพราะเราชอบเสียงเพลงอยู่แล้วมันก็เลยโอเค
มาพูดถึงคาแรคเตอร์ในละครเรื่องนี้กันพ้อยท์รับบท เทิดไท เป็นตำรวจ เวลาอยู่กับผู้บังคับบัญชาก็จะขรึมเงียบ ๆ แต่ถ้าอยู่กับลูกน้อง จ่าเพิ่ม คนทั่ว ๆ ไป เพื่อน ๆ ผมก็จะแก่นกวน ๆ เฮฮาตามประสาวัยรุ่น ส่วนตอนปลอมตัวเข้าไปสืบคดีที่บ้านนางเอกเราเจอสาว ๆ ก็จะคอยแซวคอยแหย่อะไรแบบนี้ครับ แล้วในความรู้สึกของผมมีหลายฉากที่ผมต้องเล่นตลกเหมือนกัน
ต่างกับตัวจริงของเราไหม ?พ้อยท์เป็นคนตลกนะแต่เวลาเล่นมุกมันก็คนละแบบกับเทิดไท ปกติพ้อยท์จะตลกแบบกวน ๆ คนอื่น แต่เทิดไทจะกวนกับตัวเองนะ
ในเรื่องนี้ได้แต่งเครื่องแบบตำรวจ ถูกใจเปล่า ?ชอบมากเลย เพราะพ้อยท์เวลาเห็นคนใส่ชุดตำรวจก็อยากเป็นตำรวจนะ ทหารก็อยากเป็น แต่อยากเป็นตำรวจมากกว่าได้จับผู้ร้าย แถมตำรวจยังสามารถเป็นนักแสดงได้ด้วย 555 ก่อนเข้าวงการพ้อยท์เกือบไปสอบเป็นตำรวจแล้วนะ แต่เผอิญมีงานวงการบันเทิงเข้ามาก่อนก็เลยก้าวเข้ามาอยู่ตรงนี้ พอมาเล่นละครได้ใส่ชุดตำรวจก็รู้สึกถูกใจมากครับ
ฉากไหนที่คิดว่าเล่นยากที่สุด ?ผมว่าซีนที่เล่นกับนางเอกตอนนางเอกจะตกน้ำ คือนางเอกจับได้ว่าเราเป็นตำรวจ ก็โกรธที่เราไปโกหกเขา คือพ้อยท์เข้าใจบทตรงนี้ แต่มองภาพจับจุดไม่ถูกว่าเราควรจะแสดงอารมณ์พูดน้ำเสียงออกมายังไง จะแรงก็ไม่ได้จะเบาก็ไม่ได้ ก็เลยพูดในแบบพ้อยท์ซึ่งก็คิดว่ายังทำไม่ดีพอ ค่อนข้างยากนะ
เล่นกับ ยีน เกวลิน เป็นไงบ้าง ?เขินนะแล้วก็จะยิ้ม หลัง ๆ ร่วมงานกันมานาน ๆ ก็จะสนิท พูดคุยกันธรรมดา แต่พอเวลาเข้าบทบทมันน่าเขินครับ แล้วพอเวลาต้องแสดงผมก็จะเขิน ต้องมองหน้าเขาก็ไม่กล้า เขินตลอด ก็ไม่รู้เป็นอะไรนะเวลาต้องเข้าฉากกับผู้หญิงไม่ว่าจะเป็นเมย์หรือเฟื้องก็จะรู้สึกเขินเล่นไม่ค่อยได้เหมือนกัน
แล้วชีวิตจริงล่ะ ?ชีวิตจริงไม่เป็นนะเวลาอยู่กับเพื่อน ๆ แต่ถ้าเจอสาว ๆ สวย ๆ ที่เราไม่รู้จักก็เป็นเหมือนกันนะ แต่กับยีน ที่เขินผมคิดว่ามันเป็นเพราะผมอายที่จะแสดงมากกว่าครับ
พ้อยท์ ชลวิทย์
แต่ถ้าเข้าฉากกับอะตอม สัมพันธภาพ และ นนท์ ภูดิศ นี่สนุกเลยใช่ไหม ?ใช่ครับ เวลาเข้าฉากกับพี่สองคนเราก็คิดว่าเขาเป็นเพื่อน ๆ ผมจะเรียกพี่ ๆ ว่า "คุณ" ก็สนุกดีครับ ซึ่งพ้อยท์จะสนิทกับพี่อะตอม พี่นนท์ รวมทั้งพี่โจโจ้ กับพ่อดม ชวนชื่นด้วย ทั้งนี้เพราะเรารู้ว่าเราเล่นไม่เก่งก็จะเข้าไปคุยกับพี่ ๆ กับพ่อดม พี่ ๆ จะคอยให้คำแนะนำ อย่างช่วงแรก ๆ ผมจะเข้าฉากกับพ่อดมเยอะ พ่อก็จะติงว่าพ้อยท์เป็นคนพูดบทไวเกินไป ให้พูดช้า ๆ เพราะแต่ละประโยคก็มีใจความของมัน พ้อยท์ก็ต้องอ่านให้ดี ๆ ว่าซีนนี้เขาต้องการสื่อถึงอะไรประโยคนี้เขาต้องการสื่อถึงอะไร เวลาพูดไม่ต้องรีบ สอนวิธีการเล่นตลกว่าต้องเล่นยังไงตบมุกหยอดมุกยังไง ส่วนพี่โจโจ้ ก็ติงเรื่องการพูดเหมือนกัน ส่วนพี่อะตอมจะสอนเรื่องอายคอนแทคของแต่ละคน แต่พ้อยส์กลัวไม่อยากเป็นตัวถ่วงให้กับใครเวลาเล่นเลยยิ่งเกร็งครับ
ได้ร้องเพลงประกอบละครด้วยเหรอ ?ใช่ครับ ยากนิดหน่อยแต่ก็สนุกดี ปกติผมชอบร้องเพลงในห้องน้ำ แต่เสียงไม่ค่อยดีมากก็อยากให้ลองฟังดูในละคร เพลงที่ร้องจะสไตล์เพลงลุกทุ่งซึ่งพ้อยท์ไม่เคยร้องเลยใช้เวลาอัดชั่วโมงหนึ่ง ฟังแล้วดีใจมากเลยเพราะเป็นเพลงแรกที่เราร้อง
คาดหวังไว้แค่ไหนกับการแสดงเรื่องนี้ ?มันเป็นละครเรื่องแรกที่พ้อยท์แสดงก็อยากให้คนดูเยอะ ๆ เรตติ้งดี ๆ เพราะนั่นแสดงให้เห็นว่าคนดูจะชอบเราหรือเปล่าได้ด้วยครับ
มีบทไหนที่พ้อยท์ อยากเล่นไหมคะ ?พ้อยท์อยากลองเล่นหลาย ๆ บทครับ บทพระเอกนิ่ง ๆ บ้าง หรือเหวี่ยง ๆ บ้าง บทร้ายก็อยากเล่นเหมือนกันคิดว่าน่าจะสนุก แต่อาจารย์ที่สอนบอกว่าอย่าเล่นเลยเพราะเวลาเล่นร้ายผมหน้าตลก ซึ่งตอนในคลาสเรียนอาจารย์ก็ส่งบทร้ายให้ผมลองเล่นดู ปรากฏเพื่อน ๆ ที่เรียนหัวเราะผมใหญ่เลย แต่ถ้ามีโอกาสพ้อยท์อยากลองนะครับ
เห็นว่ามีผลงานเรื่องต่อไปแล้วครับ เป็นของเอ็กแซ็กท์เรื่อง อนิลทิตา พ้อยท์เป็นลูกพี่ลูกน้องกับเฌอเบลล์ ไม่มีคู่ครับ แล้วก็มีพี่บี น้ำทิพย์ กับพี่โบ๊ท นิธิศ (วงเดอะเยอร์) เปิดกล้องแล้ว ก็ยอมรับว่ากดดันเหมือนกันครับ
มีนักแสดงคนไหนอยากร่วมงานด้วยไหม ?มีครับ พ้อยท์ชอบพี่ดอม เหตระกูล ครับ เมื่อก่อนพ้อยท์เคยดูละครที่พี่ดอม บทแอ็คชั่น ขี่มอเตอร์ไซด์ด้วย แต่ผมจำชื่อเรื่องไม่ได้ พี่เขาดูเท่ห์มีเสน่ห์มาก อยากเป็นเหมือนพี่เขา และอยากเล่นละครแอ็คชั่นด้วยกัน แล้วอีกคนก็พี่พีท ทองเจือ ผมก็ชอบ ๆ จากเรื่องอังกอร์ แถมยังขับรถแข่ง ดูเท่มากเหมือนกัน ส่วนผู้หญิงผมอยากร่วมงานกับ ลิลลี่ ภัฑฑีลา วิน ที่เล่น จ้าวพายุ ครับ เราเป็นนักเรียนการแสดงในคลาสเดียวกันก็แซว ๆ ว่าเดี๋ยวเรามาเล่นละครด้วยกันนะ ซึ่งคุยกับน้องสนุกดีครับ
จะยึดอาชีพเป็นนักแสดงหรือไม่ ?พ้อยท์รู้ว่าวงการนี้ถ้าเราอยากอยู่นานเราก็ต้องเก่งจริงรักมันจริง ๆ ซึ่งเมื่อก้าวมาอยู่ตรงเราก็พยายามทำให้เต็มที่ แต่ยังไงพ้อยท์ก็ไม่เคยคิดจะยึดการแสดงเป็นอาชีพ ที่ทำเพราะเพื่อให้พ่อแม่สบายก่อน อยากที่รู้กันอาชีพนี้หาเงินง่ายแต่ก็เหนื่อยนะ ก็คิดว่าถ้าอิ่มตัวเมื่อไหร่ก็คงจะเปลี่ยนงานโดยบั้นปลายอยากซื้อที่ทำสวน แล้วก็ทำฟรีแมกกาซีนเกี่ยวกับการเรื่องผลไม้การทำสวนอะไรแบบนี้
แม่ว่าอย่างไรบ้างจากเด็กเกเร มาเป็นพระเอกละครแล้ว ?จริง ๆ แม่เป็นคนชอบเรื่องตรงนี้นะ เวลาพ้อยท์ไปทำอะไรออกรายการไหนแม่ก็จะตามดู รู้เลยว่าชอบ แต่ยังไงแม่ก็อยากให้พ้อยท์เน้นเรียนมากกว่า รู้เลยว่าแม่ภูมิใจที่ผมเรียนดีขึ้นเปลี่ยนไปฉะนั้นถ้าเราเรียนจบแม่คงดีใจ แล้วเรื่องการแสดงพ้อยท์แน่ใจว่าหลังจากนั้นแม่คงสนับสนุนครับ
สุดท้ายอยากฝากอะไรบ้าง ?พ้อยท์อยากฝากผลงานละครทั้ง 2 เรื่อง ซึ่งเรื่อง ธิดาแดนซ์ พ้อยท์ตั้งใจมาก แต่ถ้ามีอะไรผิดพลาดก็ติชมเข้ามาได้ เพราะยังมือใหม่แต่ถ้าทุกคนให้โอกาสก็จะพยายามพัฒนาให้ดีขึ้น แล้วก็มีอีกเรื่อง อนิลทิตา ที่ผมตั้งใจมากเช่นกันก็อยากให้ติดตามด้วยนะครับ
พ้อยท์ ชลวิทย์
PROFILE
ชื่อจริง : ชลวิทย์ มีทองคำ
ชื่อเล่น : พ้อยท์
เกิด : 11 มิถุนายน 2535
อายุ : 21 ปี
ส่วนสูง /น้ำหนัก : สูง 190 ซม. หนัก 79 กก.
การศึกษา : ปริญญาตรี
ครอบครัว : มีพี่สาว 1 คน
ภูมิลำเนา : เชียงใหม่
สีที่ชอบ : สีแดง
อาหารที่ชอบ : ข้าวมันไก่
งานอดิเรกที่ชอบ : เล่นกีตาร์ ดูหนัง ฟังเพลง ต่อยมวย (เพิ่งเริ่ม 555)
สัตว์เลี้ยงที่ชอบ : สุนัข
นักแสดงที่ชื่นชอบ : ดอม เหตระกูล
นักร้องที่ชื่นชอบ : เรืองศักดิ์ ลอยชูศักดิ์ (พี่เจมส์)
บทบาทที่อยากแสดง : อยากลองไปเรื่อย ๆ อะไรก็ได้ครับ
ความฝันที่อยากเป็น : เป็นอะไรก็ได้ที่ทำให้พ่อแม่สบายครับ
คำพูดติดปาก : ฟีลฝรั่ง
คติประจำตัว : วันนี้ดีแล้วพรุ่งนี้ต้องดีกว่านี้ เพราะคำว่าดีไม่มีคำว่าพอ
ขอขอบคุณข้อมูลและภาพประกอบจาก
